Marian Nowiński

Marian Nowiński był polskim botanikiem, rolnikiem, leśnikiem i historykiem rolnictwa oraz ogrodnictwa. Urodził się w 1897 roku w Leżajsku, gdzie w 1907 roku ukończył szkołę powszechną. Studiował nauki rolnicze i przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1919 roku uzyskał tytuł inżyniera rolnictwa i został asystentem Kazimierza Roupperta, a w 1921 roku otrzymał doktorat z botaniki oraz tytuł inżyniera leśnictwa.

W latach 1921-1944 zarządzał gospodarstwem rolniczo-leśnym w Tryńczy i badał florę oraz zbiorowiska roślinne Puszczy Sandomierskiej. Po wojnie pracował na Dolnym Śląsku, a od 1947 roku w Poznaniu. Prowadził tam badania nad chwastami i roślinami leczniczymi, kierował Zakładem Botaniki Stosowanej i Aklimatyzacji, a następnie Katedrą Botaniki w Wyższej Szkole Rolniczej. Wypromował ośmiu doktorów. Jego dorobek obejmował 137 publikacji, w tym prace o roślinach leczniczych, łąkach oraz historii upraw. Zmarł 24 lipca 1977 roku w Poznaniu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Junikowskim.

Na podstawie artykułu „Marian Nowiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.